rssColumns

Sinds de informatietechniek invloed heeft op vrijwel alle gebieden van onze maatschappij, bepaalt de digitale wereld ons leven elke dag meer. Niet alleen genereren we enorme hoeveelheden data en informatie, ook worden alle systemen om ons heen steeds slimmer. Zo worden steeds meer apparaten voorzien van chips en kunnen daardoor communiceren en informatie verwerken.

Omdat we onze systemen steeds handzamer maken en verder integreren, is de informatietechniek enorm complex geworden. De ontwikkeling van de iPhone is een voorbeeld hoe men een bijna onmogelijke hoeveelheid techniek en intelligentie in een relatief klein apparaat kon krijgen, terwijl de bruikbaarheid ongekend eenvoudig is geworden. Maar er geldt wel een soort ‘wet van behoud van ellende’, want hoe eenvoudiger het voor de gebruiker wordt, hoe complexer het aan de andere kant van de medaille wordt.

Complexiteit
En die complexiteit moet ontworpen, gebouwd, getest, beheerd en onderhouden worden. Als alles volgens plan werkt, is er geen probleem. Echter als zich een fout voordoet, is ook vinden van de storing opeens exponentieel ingewikkelder geworden. Fouten zoeken kan dan ook bijna niet meer door de mens worden gedaan. We hebben zogenaamde ‘fout-zoek-apparatuur’ nodig om door de complexe systemen heen te graven en te vinden wat de bron van de storing is. De zogenaamde root-cause.

Gelukkig zijn er vele jaren geleden al systemen ontwikkeld die dit soort root-cause analyses konden maken. Bijvoorbeeld in het begin van de satelliet telecommunicatie als een verbinding in de ruimte niet (goed) functioneerde en het telefoonverkeer omgeleid moest worden van de defecte satelliet. Of automatische ‘fout opsporingsprogramma’s’ die worden ingebouwd bij vele nieuwe applicaties.

Dat is dan ook de weg die men momenteel in datacenters inslaat om bij een incident snel de bron van de storing te ontdekken. Dit was vroeger nog relatief simpel, omdat de grenzen van de systemen vaak per afdeling of functie vrij goed waren te overzien. Maar tegenwoordig wordt een steeds groter deel van onze infrastructuur virtueel en gaat het informatiesysteem steeds vaker zelf bepalen waar een virtuele machine kan draaien of waar bepaalde data het beste kan worden opgeslagen. Zie hier de start van exponentiële complexiteit.

Onbegrepen storingen
We zien dan ook dat in onze informatiemaatschappij we soms ‘onbegrepen’ storingen krijgen. Iets werkt niet goed meer, maar wat?  Het internet ligt eruit; de betalingssoftware doet het ‘even’ niet, de telefoonverbinding is verstoord. Het zoeken is meestal bepalender voor de storingstijd geworden, dan het feitelijke oplossen. Zeker nu we niet alleen de data en applicaties in ons eigen datacenter gebruiken, maar we langzaam naar hybride clouds groeien, waar ook een deel van de functionaliteit aanwezig is.

Snelle oplossingen
De weg naar de cloud is een eenvoudige. De voordelen zijn ruimschoots aanwezig, zolang alles goed blijft gaan. Hetzelfde geldt in dit kader voor de security en bijbehorende compliance en governance. Is alles verlopen zoals we vooraf hadden vastgesteld? Juist de terugkoppeling vanuit die virtuele wereld brengt hoofdbrekens met zich mee en vraagt om oplossingen. Snelle oplossingen. En dus geautomatiseerde oplossingen.

Virtualisatie heeft intussen een enorme ontwikkeling in gang gezet voor dit soort root-cause detectie software om incidenten in de virtuele wereld snel te kunnen vinden. Vervolgens worden ook adviezen gegeven om dit incident zo’n minimaal mogelijke impact te laten hebben op de service levels van alle systemen. En zelfs nog een stapje verder te gaan en zelfstandig zorgen dat zoveel mogelijk functionaliteit gewoon aanwezig blijft. Zogenaamde zelfherstellende systemen.

Te complex
De techniek is te complex geworden om door mensen in de lucht gehouden te worden. Enerzijds geeft dat een vreemd gevoel. Anderzijds is dat voor veel producten al jaren de praktijk. Denk aan vliegtuigen en ruimtevaartuigen die zonder software niet eens van de grond zouden kunnen komen of stabiel in de lucht kunnen blijven.

Realiteit is, is dat we het oude vertrouwde datacenter nu echt achter ons gaan laten. Zoals we met de ervaringen van nu naar oude historische vliegtuigen kijken, zo kijken we over 10 jaar ook naar onze huidige datacenters. En vinden we het onbegrijpelijk dat we indertijd die primitieve machines in de ‘lucht’ konden houden.

Luchtwaardig
In feite moet je je afvragen of de cloud al luchtwaardig is. Vertrouwen we erop dat techniek ons van begin tot eind zal verzorgen, zonder menselijke bemoeienis? Uw data en services in de cloud brengen, brengt die vraag met zich mee. De lucht in gaan is vaak niet zo moeilijk, weer behouden landen is van een heel andere orde. Goede vlucht op uw ‘cloud-vaart’ zou ik zeggen, en een voorspoedige en behouden landing.
  
Hans Timmerman, CTO bij EMC Nederland